2e Boomdwarsstraat




Jan en ik in Parijs

 



Alex en ik bij mijn ouders




Dorine en ik aan het strand




Rosa en ik op een feestje




Edith en ik in Parijs

Het is raar hoe je als je moeder wordt je oude leven ineens heel ver weg kan lijken en dan door een film (Bridget Jones) ineens weer volop in je hoofd zit. Ik zag de scene waarin Bridget in een flanellen pyama met een glas wijn op haar bank hangt en bang is te eindigen als een vrijgezel die uiteindelijk opgegeten wordt door haar herdershond. Ik was ineenklap terug in de tijd toen ik nog vrijgezel in mijn kleine appartement in de Jordaan woonde.

 Ik mis het maar ook weer niet. Wat had ik toen veel ruimte in mijn leven, elk weekend twee hele dagen de tijd om te doen en laten wat ik wou. Zaterdag pas om 4 uur uit bed en er ook pas weer om 4 uur in, het maakte allemaal niks uit.

De conclusie, toen was het allemaal leuk en was ik gelukkig. Maar nu met mijn vroege ochtenden en korte nachten en zelden een dag voor mezelf ben ik ook gelukkig.





And the winner is....... (tromgeroffel)

Gefeliciteerd Sanne! Ukkepuk Lola komt gauw jouw kant op. Als je me even je adres mailt dan gaat mee met de post!

Voor alle anderen die niet gewonnen hebben, niet getreurd! Voor het einde van het jaar komt er nog een give away aan!

Verjaardagscadeautje (give-away)

Omdat ik vandaag jarig ben en het wel eens tijd wordt om een cadeautje weg te geven.

Mijn allereerste give-away :-)

Wil je deze kleine ukkepuk Lola thuis gestuurd krijgen? Laat dan een berichtje achter op mijn facebookpagina. Over een week zal ik de onpartijdige Simon een naam laten trekken uit de hoge hoed.

Liefs Wendy

Emotionele felicitatie

Ik stond op het schoolplein bij het klimmerek te wachten tot mijn kinderen uitgespeeld waren en we naar huis konden gaan toen mijn telefoon ging.

Mijn zusje: "Hey wen, pap wil je wat zeggen"
Mijn vader: "alvast gefeliciteerd met je verjaardag morgen he, je wordt nu al echt een oud wijf"
Ik: "dank je pap"

Zo'n kort gesprekje en het verdriet is weer even heel scherp, mijn moeder komt morgen zonder mijn vader op mijn verjaardag. Want mijn vader kan niet meer naar mij toe komen, mijn vader zal nooit meer in mijn huis komen want hij zit in een verzorgingstehuis en kan niet langer dan een paar uur in zijn aangepaste rolstoel zitten. Naar omstandigheden gaat het goed met hem, maar die omstandigheden zijn alles behalve leuk. Hij deelt een twee persoonskamer en begint door te krijgen dat hij niet meer naar huis kan. Dat dit zijn eindstation is en dat voelt heel zuur.